BETON is weer de sterkste (of de slimste)

Voordat we vandaag aan de training begonnen een tweetal totaal uiteenlopende zaken. Het begon al toen Geesje en ik onze fietsen geparkeerd hadden en Rob over het bruggetje over de Vliet aan kwam lopen: “Voor het eerst van m’n leven moest ik tijdens een duurloopje gaan wandelen!!” Tja ook bij Rob gaan de jaartjes tellen. Waar hij vroeger altijd hardlopend naar de baan kwam en na de training dan via de Stenenbrug over het Steenenhoekskanaal en langs Karwei naar huis liep, kwam hij de laatste tijd altijd op de fiets en tegenwoordig zelfs al met de auto.

De meest vervelende mededeling kwam via Cor over de beroerde gezondheidstoestand van Wouter. Het komt allemaal best hard binnen. Natuurlijk wensen we Wouter erg veel sterkte toe.
Normaliter beginnen we met inlopen als Martijn binnenkomt, maar die was vandaag extreem vroeg voor zijn doen. Misschien de wekker verkeerd gesteld, wie zal het zeggen. Dus nu namen we zelf om half negen maar het initiatief.
De gebruikelijke kloksgewijze inloop- of wandelrondjes en de losmaak-oefeningen. Cor had een groot aantal hoepels op het aanloopgedeelte van het hoogspringen gelegd en we gingen een soort stoelendans of in dit geval een soort hoepeldans doen. Op fluitsignaal in een hoepel gaan staan. Wie de pech had dat hij geen lege hoepel vond, was de klos. Net zolang tot op een gegeven moment alleen Harry en Henk overschoten. En dan weet iedereen wel wat er gebeurt: lichtgewicht Harry tegen blok beton Henk…… Het was vermakelijk om te zien hoe die twee om de hoepel heen liepen, elk moment het fluitsignaal verwachtend. De kop van dit verslag geeft al aan wie er won.
Na wat loopscholing was de eigenlijke training aan de beurt, het lopen. De klok stond al gereed en menigeen vreesde dat er weer een Coopertest gehouden zou worden. Tot ieders opluchting werd het: een ronde van 400 meter lopen, even naar je tijd kijken, dan een meter of 50 terug lopen en vervolgens weer naar het startpunt voor de volgende 400 meter. Dan kijken of je dat in dezelfde tijd kunt lopen of liefst iets sneller. Natuurlijk liep Martijn iedereen op 1 of meer ronden, maar ja…. jonkie hè?
Hoewel Adriaan nog lang niet jarig is (de 26^e van deze maand pas) trakteerde hij vandaag al (reden: vakantie en andere jarigen die hem in de weg zitten). Er werd zowaar een keer behoorlijk zuiver gezongen, zo zuiver zelfs dat het degenen met een gehoorapparaat opviel. En dan smaken die taartpunten toch extra lekker!!!
“Taxi”-Jan had good-old Aad weer opgehaald in Woudrichem. Dat kon naar onze kant van de rivier nog wel, maar de terugweg moest via een omweg, langs Zaltbommel, vanwege een halfzijdige sluiting van de Merwedebrug. Jan had geen zin om aan te sluiten bij de file voor het Brakelse veer.